april 12, 2009
april 10, 2009
Goede Vrijdag Nederland!
Gisteravond, Witte Donderdag, vroeg ik aan een goede vriendin of ze “morgen” Goede Vrijdag ging vieren. Met een enigszins wantrouwend gezicht keek ze me aan en vroeg ze: “Vieren?” Misschien zat daarin ook wel een lichte teleurstelling verborgen omdat ze had gehoopt dat tenminste ik, in deze godvergeten wereld, nog wel zou weten wat Goede Vrijdag inhield. En zeker, ik weet het.
De krusiging van Jezus zou niemand vrolijk moeten stemmen want zelfs voor de meest doorgewinterde “je-moet-kunnen-zeggen-wat-je-wilt” agnost moet die krusiging een schande zijn, een door de staat aangestuurde lynchpartij. Dat doet denken aan de minder glorieuze jaren die onze oosterburen hebben doorgemaakt. En toch…
Jezus is niet voor niets gestorven, maar voor onze zonden, zo zegt het geloof ons. En dat is toch mooi. Iemand die voor onze zonden het hoogste offer brengt. Ik heb in interviews mensen voor minder de hemel in horen prijzen. En dat is dan nog afgezien van de symbolische waarde die je aan de gebeurtenis kunt hechten. Voor zoiets moois mag je toch het woord “vieren” wel gebruiken? Alle bijzondere christelijke dagen worden in mijn agenda aangeduid als feestdag. Volgens mij klopt dat ook want wat heb je aan een geloof als er niet te vieren valt?
Opoffering, Goede Vrijdag als feest van de Opoffering, ik wil die lijn hier, buiten het religieuze aspect om, wel even doortrekken naar de vierde(!) mei. In de afgelopen jaren hebben we altijd gesproken over een dodenherdenking maar zou het voor ons en de gestorvenen niet veel mooier zijn als we de vierde mei zagen als een feestdag? Als een dag waarop we eraan herinnerd worden hoe groots mensen kunnen zijn in hun opofferingsbereidheid? Zo’n invalshoek zou het ook heel acceptabel maken om Duitsers bij die dag uit te nodigen want ook in Duitsland is in die dagen wat opgeofferd!
Dat plaatst ons dan meteen op een wat merkwaardige plaats ten opzicht van de vijfde mei. Die dag is altijd gezien als een feestdag, de dag waarop we ons konden verheugen over onze vrijheid hoewel die altijd relatief is. En toch
Misschien is de vijfde mei wel veel meer een dag van inkeer want wat doen we met die vrijheid? Als ik terugdenk aan de zojuist gememoreerde opofferingsbereidheid, dan valt daarvan toch niet zo heel veel terug te vinden in onze eigen samenleving? Vrijheid is voor velen toch vooral de vrijheid om maar “raak” te leven? Vrijheid is in veel opzichten de basis voor de crisis waarmee we nu te maken hebben, lijkt mij.
Je zou er haast toe komen om van de vijfde mei in dat verband een dag te maken van stille omgangen en klokgelui. Ik ben daar niet zo’n voorstander van maar het zou mooi zijn om er een wat stillere dag van te maken in de rij van feesten die op Goede Vrijjdag, Pasen en Vier mei te vieren zijn. Een stillere dag waarin we ons oprecht eens opofferen voor een ander ook al heeft die zijn of haar ellende zo op het eerste gezicht helemaal aan zichzelf te wijten. Dat zou pas ware vrijheid zijn, een Goede Mei.
Op vrijdag vergadert altijd de Ministerraad en dat zal nu wel niet het geval zijn. Drie gereformeerde voormannen zullen dat op Goede Vrijdag zeker willen voorkomen. Zou het nu niet mooi zijn als zij zich opofferden, het land introkken en overal bekendmaakten met welke standpunten van de oppositie zij het eens waren? Jahaa, Goeie Vrijdag!
Tot sterkte,
Kaj Elhorst
Http://nieuwepolitiek.wordpress.com
Service
www.statenvertaling.net/kunst/lam-gods.html
www.yukiko.web-log.nl/yukiko/2006/02/opoffering.html
www.bol.com/nl/p/boeken/opoffering-en-heroiek/666831602/index.html
www.nl.thefreedictionary.com/opoffering
www.mens-en-samenleving.infonu.nl/religie/29153-zelfmoord-of-opoffering.html
www.cinema.nl/artikelen/3204776/meditatie-over-liefde-en-opoffering
www.forums.marokko.nl/archive/index.php/t-1912611.html
-
april 7, 2009
Zwangerschap en het inzicht achteraf
Van tijd tot tijd, afhankelijk van het jaargetijde, kom ik op straat een vrouw tegen met een dikke buik. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid durf ik dan, als het nodig is, te stellen dat het een zwangere vrouw is. Ja, dat houd ik meestal zelfs vol als een groot aantal anederen beweert dat het om lucht gaat. Op de dag van de bevalling kan ik dan ook meestal zeggen: “kijk, ik heb gelijk gehad.” Zelden of nooit hoor ik dan nog iemand roepen: “Ja, achteraf is alles duidelijk.”
Toch zijn er veel vergelijkbare omstandigheden waarbij mij en anderen “achterafkennis” wordt verweten. Dat het mis zou lopen met onze economie door een veel te groot beroep op hebzucht en winstbejag, beweren velen al jaren. Toch hoorde ik vandaag nog een bankier zeggen dat “niemand heeft kunnen voorzien dat deze crisis eraan zat te komen.” Zouden hij en zijn collega’s oordopjes in hebben gehad? Of keken ze door tunnelvormige modellen naar hun prachtige cijfers?
In de loop van de dag was er weer iemand, een generaal, aan het woord die met zichtbare moeite zichzelf moed liep in te spreken over de “opbouw” in Afghanistan. Een soortgenoot van hem trok zelfs een vergelijking tussen de Duitse nazitroepen die Nederland hadden bezet en de Taliban. De man wist kennelijk niet dat de Taliban Afghanistanen zijn, eigen volk dus. Hij vergat ook te vermelden dat Nederland in 1940 al een langdurige traditie van een soort democratie had gehad terwijl de Afghaanse leiders geen idee hebben hoe je dat woord moet uitspreken. Een derde spreker meende dat Nederland in Afghanistan moet blijven “opdat die negentien militairen niet voor niets zijn gesneuveld”. Hij wil kennelijk dat er eerst nog meer militairen voor niets sneuvelen. Want: wij gaan in Afghanistan helemaal niets bereiken. Dat is netzo helder als die zwangerschap die ik eerder noemde.
Er was een otnwikkelingswerker die zijn trots uitsprak over het feit dat hij in een dorpje een school had ontwikkeld waar meisjes lessen konden volgen. Laat ik het zo zeggen: over een paar jaar hebben ongeschoolde jongens die meiden die school weer uitgeranseld. Natuurlijk, je kunt jezelf rijk rekenen, Je kunt ook proberen jezelf rekenschap te geven van het land waarmee je te maken hebt.
Hoe komt het toch dat zoveel mensen in Nederland daartoe niet in staat zijn? Ministers, generaals, doctorandussen verkijken zich voortdurend op het land. “Deskundige” Leurdijk is pas na vele jaren tot het inzicht gekomen dat er geen winst in dat land te behalen valt. Hij is misschien één van de eersten die toegeeft dat ik al die jaren al gelijk heb gehad.
Dat hoef ik niet te horen maar kom me straks bij het deerniswekkende einde van deze “vredesoperatie” niet aan met de opmerking “er was niemand die dit had voorzien”. Dat is zó denigererend omdat ik word ontkend en met mij vele anderen. Daar kan ik zolangzamerhand echt niet zo goed meer tegen.
Tot sterkte,
Kaj Elhorst
Http://nieuwepolitiek.wordpress.com
Service
april 2, 2009
Mannen of spetters
In de loop van de jaren hebben wij heel wat verschillende serviezen verzameld. Het vervelende is dat er aan elk van die serviezen wel iets ontbreekt, op één na dan. Maar ja, dat laatste gebruiken wij alleen voor hoogtijdagen, dus als er iemand komt eten of zo. Waar al die serviesstukken gebleven zijn, weet ik niet maar ik heb inmiddels begrepen dat veel mannen in Nederland zich nog heel goed herinneren waar die kopjes, schotels, schalen en borden zijn. Ze hebben ze naar hun hoofd gesmeten gekregen. Mannen zijn net zo vaak slachtoffer van huiselijk, of huishoudelijk, geweld als vrouwen. Nou, daar ga je dan met je ego. Al weer zo’n terrein waar je als soort niets blijkt voor te stellen. En we hebben als man al zoveel moeten inleveren: intelligentie, zwijgzaamheid, oog-handcoördinatie, verstand van voetbal en politiek en ga zo maar door. Het enige wat nog overblijft, is natuurlijk spierkracht en lichaamsomvang. Ook op die gebieden moeten we trouwens gaan oppassen. Voor je het weet is de man gereduceerd tot een IVF-buisje, of , tenminste iets dat daarbij in de buurt komt.
Nu heb ik ook gehoord dat mannen zich nog veel meer schamen voor hun slachtoffersrol bij huiselijk geweld. Daar heb ik geen begrip voor. Als je vrouw steeds borden naar je kop gooit, ga je gewoon aan je vrienden vertellen dat ze zo’n voortreffelijke moeder voor de kinderen is. Dat doen vrouwen ook altijd. Als ze mishandeld worden, vertellen ze aan iedereen dat hun man zo’n goede vader is. Ik snap dat wel. Ik zou als moeder ook niets liever willen dan dat mijn kinderen dagelijks getuige waren van een vader die zijn vrouw in elkaar beukte. Je bent een goede moeder als je zoiets goed vaderschap noemt. Nee, een echte spetter is een man die openlijk tegenover zijn vrienden durft toe te geven dat er een nieuwe deur in de badkamer moet. Dat kreng staat echt op de meest onverwachte momenten open. De treden van de trap zijn trouwens ook aan vernieuwing toe.
Een echte spetter, maar wie heeft daar nog respect voor tegenwoordig? Niet minister Middelkoop die in de Bijbel het gebod “Gij zult doden” heeft ontdet en daarom maar het Ministerie van defensie heeft opgeéist. Middelkoop, die nooit in dienst was, heeft zich geërgerd aan de spetters van de SP. “Smakeloos en schadelijk voor het”prachtige” werk dat onze jongens en meisjes in Afghanistan doen. Dat prachtige werk bestaat overigens hoofdzakelijk uit zelfbescherming tegen de vriendelijke maar onbetrouwbare opiumboertjes uit de omgeving van Camp Holland (Say “Cheese”).
Van Middelkoop vind ik nou trouwens echt zo’n man die wel tegen rondvliegend serviesgoed is opgewassen. Hij is te klein om te raken. Ja, in dat opzicht verslaat hij alle krijgsmachtonderdelen in één keer. Persoonlijk vond ik die bloedspetters op de voorruit van een auto wel prachtig werk. Misschien een beetje aan de magere kant. ik had graag nog weat verkoolde lijken gezien en lichamen die door een bernbom uiteengereten waren. Als je de realiteit laat zien, moet je er niet terughoudend in zijn. De aflevering van vrijheid en democratie gaat nu eenmaal met offers gepaard.
Is Middelkoop een spetter? Het kan best zijn dat de serviesdelen die zijn vrouw naar zijn hoofd gooit, rakelings over zijn hoofd scheren en dat hij dan denkt: hé, het prototype van de JSF komt laag over. Een spetter is hij daarmee nog niet. Dat wordt hij pas als een echte man durft toe te geven dat bij zijn vredesoperaties veel bloed vloeit. Maar ja, de schaamte hè?
Tot sterkte,
Kaj Elhorst
Http://nieuwepolitiek.wordpress.com
Service
www.home.worldonline.nl/csnel/jz/hg.html
www.nu.nl/algemeen/1938993/inzicht-in-huiselijk-geweld-tegen-mannen.html
www.elsevier.nl/web/Artikel.htm?contentid=228448
www.nl.wordpress.com/tag/huiselijk-geweld
www.relatie.blog.nl/gezin/2008/11/30/vrouw-bij-man
