Gisteravond was het raadsvergadering en deze keer bleef er echt abnormaal veel tijd over voor wat persoonlijke gesprekjes. Daarvan heb ik goed gebruikgemaakt. In een enkel geval komen daar leuke “dingetjes” uit. Zo hoorde ik dat bij één van de lokale dagbladen een doctorandus in de geschiedenis werkt. Niet dat je daarvan iets kunt merken als je de krant leest maar het schijnt toch zo te zijn. Ik snap ook wel waarom je er in die krant niets van merkt. De desbetreffende redacteur/journalist heeft zich warempel door het academische heen gewerkt en is daar zó trots op dat hij in zijn eigen publicaties uitjubelt: “Wat fijn dat ik zo gewoon gebleven ben”. Je kunt dat ook lezen als : Wat fijn dat ik gewoon gebleven ben.” (Al vraag je je dan wel af: “waar?”) Ik wist trouwens niet dat je je als doctorandus in de geschiedenis ineens ongewoon moest gaan gedragen, hoewel, als je Maxim Verhagen of Mark Rutte ziet…
Ik denk dat hij zich vergist want ik vind het niet gewoon om zoiets over jezelf uit te roepen. Ik zou zo tien andere feiten kunnen noemen waaruit blijkt dat hij niet gewoon is gebleven maar ja, dat is al gauw de kift. Ik heb weliswaar ook geschiedenis gestudeerd maar zonder ooit die drie felbegeerde letters voor mijn naam te verwerven. Dat is stom maar niet ongewoon en…ik durf rustig te zeggen dat ik mijn hele leven al ongewoon ben. Nou ja, toe maar weer.
Dat gebrek aan normaliteit in mij zorgde voor verdubbelde aandacht toen ik hoorde wat de nieuwste trend aan teambuilding is: neerstorten met een vliegtuig terwijl je aan de bubbels bent. Dat schijnt ontzettend leuk en avontuurlijk te zijn en je hebt er Turkish Airlines niet speciaal voor nodig. Het kan ook met KLM, Transavia of Martinair. Persoonlijk ga ik liever parachutespringen maar ik zie in de nieuwe trend, innovatieve initiatieven kun je ook zeggen, wel een mooie mogelijkheid. Volgens mij zit hier een prachtige gelegenheid in voor de economische opbouw van Uruzgan. De Taliban helpen een handje mee door het vliegtuig echt neer te schieten. Vervolgens dwarrelt het hele ondernemende gezelschap neer in een veld vol papavers. Voordat je door hebt wat er aan de hand is, zit je in Guantanomo Bay. Daar doen ze dan weer heel andere, avontuurlijke, spelletjes met je. Go Afghanistan, de top als het om ramptoerisme gaat!
Daarbij komt dat we in dat geval onze soldaten uit het land terug kunnen trekken want de Taliban moeten wel vrij spel hebben als er zo’n vliegtuigje langs komt. Je kunt niet het ene moment met een attractie bezig zijn om vervolgens te worden opgepakt voor terrorisme. Daar is toch nog wel verschil tussen? Echt weten doe ik dat niet want soms denk ik dat die Joustra directeur is van een soort Efteling. Het ene sprookje na het andere.
Ook in de toekomst hoeven we geen soldaten meer naar dat land te sturen bij deze enorme economische opbloei. We kunnen onze mannen en vrouwen voordat ze worden uitgezonden naar de psychiater laten gaan. Als ze daar eenmaal vandaan komen, weten ze zeker dat ze niet willen gaan. Dat is heel wat gemakkelijker dan het opknappen van al die verfomfaaide geesten min of meer op te knappen nadat ze in onze overzeese gebiedsdelen zijn verknoeid. Ze blijven gewoon. Of ze blijven gewoon.
Vliegtuigjes, bungalows, Afghanen en onze journalistieke hoogvlieger als directeur van het “resort”. Daar kan zelfs Derk Sauer, die Revuehoofdredacteur die in Rusland rijk is geworden, niet aan tippen. Over Rusland trouwens: tijdens de raadsvergadering beklaagde één van de raadsleden zich dat het wel erg “Russisch” toeging in de vergadering. De regels waren te streng. Ze vergist zich. Het gaat pas Russisch toe als er zóveel regels zijn dat niemand zich eraan houdt. Trouwens, die Russen, zouden die niet kunnen helpen op zo’n resort in Afghanistan? Ze hebben best wat ervaring met neerstorten in een papaverveld.
Tot sterkte,
Kaj Elhorst
Http://nieuwepolitiek.wordpress.com
Service
www.tmf.nl/microsites/kijkditnou/blog/id/159472
www.organisatieactivist.nl/www/en-toch-zo-gewoon-gebleven
www.metal.blog.nl/audio/2008/10/31/slayer-psychopathy-red
www.youtube.com/watch?v=P3jiKICJDu4
www.stephanie-smeulders.hyves.nl/blog
