Veertigers zijn in de bloei en de kracht van hun leven. Na het vijftisgte levensjaar begint er al weer heel veel te verleppen en na je zestigste gaat je zaaddoos dicht. Zo ongeveer is de algemene opvatting over het mensenleven. Tja, ik zal ermee moeten lere leven want een tijd geleden twijfelde een veertiger eraan of ik de komende tien jaar nog wel zou halen. Of dat stille hoop was of angst of doodgewoon statistisch onderbouwde onzekerheid, is me tot op heden onduidelijk. In wezen had ik hetzelfde kunnen zeggen al hoop ik niet dat zulks bewaarheid wordt. Ik heb al te vaak meegemaakt dat mensen die veel jonger waren, het loodje legden. Daar is helemaal niets aan.
Hoe dan ook, veertigers zijn in de kracht van hun leven en dat is een feit. Daarom zijn zij ook altijd bezig met de toekomst. Wegen opbreken, woonwijken slopen, buurthuizen opheffen, het gaat maar door, allemaal ten behoeve van een beter toekomst. Het vervelende daarvan is dat ik het niet meer mee zal maken. Terwijl er dus bij voortduring aan een betere samenleving en wereld wordt gewerkt, ben ik gedoemd de rest van mijn luttele jaren in de rotzooi en ellende te zitten. Is dat het offer dat je als “senior” moet brengen? Helemaal eerlijk vind ik dat niet.
Het is ook niet goed. Waarom zouden wij onsdiepgaand moeten bemoeien met een wereld waarvan we straks niet of nauwelijks onderdeel uitmaken? De veertigers houden zich bezig met een toekomst waarin ze zelf al opgescheept zitten met gesloten zaaddozen. Regeren mag dan vooruitzien zijn maar dat hoeft niet te betekenen dat je je blik voortdurend op de horizon gericht houdt. Vooruitzien kan ook inhouden dat je de wereld van vandaag wat mooier maakt. Het gevolg zal zijn dat de wereld van morgen ook veel aangenamer is. Bovendien scheelt het mij stress en rugpijn vanwege de files en meer van dat soort ongein.
Een betere wereld voor onze kinderen. Dat klinkt prachtig maar is de wereld van vandaag dan zo beroerd? Natuurlijk, we hebben onszelf in een krankzinnige crisis geworsteld maar dat is vooral voortgekomen uit een overmaat aan aandacht voor de toekomst. Wie teveel naar de toekomst kijkt, raakt verblind en heeft geen oog meer voor het heden. Het heden is een tijdperk van zelfgecreëerde ondoorgankelijkheid vanwege de opbrekingen in het wegennet en ondoorgankelijkheid in de politiek vanwege een overmaat aan inspreken en kwekken. Inspraakavonden zijn veelal niet gezellig maar wel heel vermoeiend. Dat komt voor een groot deel doordat burgers en politici volslagen langs elkaar heen praten.
Kortgeleden woonde ik weer zo’n discussie bij en pas na vele uren naderden de twee partijen elkaar terwijl de oplossing toch voor de hand lag. Het zou mooi zijn als wij eens wat minder ons wilden bemoeien met de wereld van onze kinderen en ons meer richtten op de problemen die we zelf hebben. Dat zou politicus en burger dichter tot elkaar brengen en dat wil iedereen zo graag. Althans, dat beweren de politici.
Nu zijn er politici geweest die groot succes leken te hebben met de toekomstbeelden die zij voorhielden aan hun achterban. Snorren, lokken en halfkale hoofden zijn in dat opzicht gepasseerd. Al die mannen hebben één groot resultaat gemeen: ze hebben ontelbare slachtoffers veroorzaakt en die heilstaat is er nog steeds niet. Niet rood en ook niet zwart of bruin. Opnieuw realiseer ik me dat er maar één heilstaat te verwerkelijken valt en dat is de heilstaat van vandaag. Een mooier resultaat kan een politicus zich niet wensen.
Tot sterkte,
Kaj Elhorst
Http://nieuwepolitiek.wordpress.com
Service
www.nl.wikipedia.org/wiki/Morgenrood_(strijdlied)
www.myhomeplanet.nl/Verdriet4.html
www.tipsvooruwsucces.nl/Verleden-Heden-of-Toekomst.aspx
www.alexanderdc.blogspot.com/2007/08/feilloos-stijlloos-in-de-heil-staat.html
www.gregoriusnekschot.nl/blog/index.php?title=multiculturele_heilstaat_1&more=1&c=1&tb=1&pb
www.hollandsglorie.wordpress.com/2009/03/01/de-heilstaat-is-nabij
www.marketingfeeds.nl/Netkesties/2007/02/04/Publicerende_massa_brengt_geen_heilsta
-
